Como

We zijn alweer terug uit Como, kan ook niet anders want we zijn er maar 2 dagen geweest. Wel lekker decadent zo'n Pinksterweekendje weg...

'Das Leben Der Anderen'

Het is alweer een flinke poos geleden dat ik cultureel verantwoord bezig was. Dat kan cq mag natuurlijk niet zo blijven doorgaan.

Vandaar dat ik gisteren samen met Marc naar deze film ben geweest. Gelukkig weer eens een ouderwetse aanrader...

De voormalige Oost-Duitse inlichtingendienst, de Stasi, telde maar liefst 90.000 medewerkers en zo'n 200.000 informanten. De Stasiofficier Wiesler luistert dag en nacht de beroemde theaterauteur Dreyman af. De vrouw van de auteur, een beroemde actrice, mag op de persoonlijke belangstelling van de minister van cultuur rekenen, die in ruil voor haar gewilligheid haar carrière bewaakt. De vrouw komt meer en meer onder druk te staan als haar man ervan verdacht wordt belastende informatie door te spelen aan het West-Duitse blad Der Spiegel. In Wieslers onwrikbare trouw aan zijn partij komen langzaam scheurtjes als hij de actrice, die hij zo bewondert, wil beschermen. Uiteindelijk loopt zijn behulpzaamheid uit op een tragisch einde voor de actrice en hemzelf. Na de val van de muur ziet Dreyman zijn Stasidossiers in. Als hij erachter komt wie hem uiteindelijk gered heeft, maakt hij bij het schrijven van zijn nieuwe roman een geste van erkenning....

Zeepbel

Heb al eerder een stukje van de heer Dijkshoorn aangehaald, op één of andere manier weet hij bij mij toch steeds een 'een gevoelig snaar te raken', oftewel hij is weer leuk...

Een vrouw naar mijn hart, mevrouw Helene de Gier, die de Nationale Postcode Loterij aanklaagt omdat zij emotioneel kapot gaat aan feestende buren in haar straat. Die lopen al maanden met stukken karton door de straat waar op staat gekalkt hoeveel miljoen euro ze hebben gewonnen.

Staat zij net haar kipfilet van de Lidl met een vuistbijl aan stukken te hakken, komt er iemand op zijn golfkarretje door de straat rijden. Nu voelt zij zich nog armer. Allemaal de schuld van de postcodeloterij.

Ik herken daar veel in. Je voelt inderdaad de druk als er iemand uit je straat vlak voor je, bij de sigarenboer, een staatslot koopt. Schatten. Loeren. Het zal je toch niet gebeuren dat die proleet voor je, die lul van nummer 32, een prijs gaat winnen.

Lijkt me dus helemaal lastig als je opeens 23 man in de straat hebt die met een Audi thuiskomen van hun werk. Want dat zeggen ze er dan vaak bij. Ze blijven wel werken, voor de sociale contacten. Voor het geld hoeft het niet meer. En daar sta je, voor de vierde dag een komkommer in dunne plakjes te snijden op een halfje oud wit.

Oorlogsvoering

Voorhoedewerk dus van mevrouw De Gier. Eindelijk eens iemand die knokt tegen die psychische oorlogsvoering van loterijen.

Op voetbalvelden heb ik het ook. Loop ik de kantine binnen, leggen ze net de hoofdprijzen van de loterij neer. Beetje laf om de tafel heen draaien. 'Vier weken lang onbeperkt ossenworst van Slagerij Duikelman, ook voor al uw gereedschap'. Dan ben ik verkocht. Gewoon bang dat iemand anders dat gaat winnen. Dat wil je niet, dat een ander bergen ossenworst kan afhalen.

Door deze rechtszaak zie ik het opeens heel helder. Je moet niet mee hollen, maar het woekerende grootkapitaal keihard in het gezicht trappen. Niet meegaan in die gekte maar een daad stellen. Ik heb meteen wat dingetjes uitgeprobeerd.

Ellemieke Vermolen

Ik ben eerst naar het huis van Ellemieke Vermolen gereden. Aangebeld en haar helemaal verrot gescholden. Doordat ik weet dat zij gelukkig is met een nieuwe man voel ik mij slecht.

Ze zet ook zonder dat ik dat wil beelden op mijn netvlies. Ik wil haar helemaal niet als een opgerold zwaantje naakt onder die rokende paling van Jan Smit zien hangen. Nu heeft ze weer iets met een topkok. Wel handig, want Ellemieke is zelf zo heet als een fornuis. Die kan je zo zes plakken beenham op haar rug gooien en even om en om bakken. Als je haar rug ooit ziet, want daar ligt ze meestal op te werken. Nou ja, dat soort gedachten dus. Het geluk van Ellemieke zit mij dwars, zo ligt het eigenlijk.

Thijs Römer

Ook meteen maar naar Thijs Römer gereden. Die heeft een script geschreven voor een film met zijn vrouw Katja er in. Wil ik ook niet weten. Daar word ik onrustig van. Normaal is zo'n slechte Nederlandse film er gewoon opeens. Je weet niet eens dat ze hem maken. Al die ellende, dat hele beeld van soapacteurs die een echte grote mensenfilm aan het maken zijn, normaal heb je daar helemaal geen weet van. Lig ik in mijn bed en dan liggen zij die abominabele teksten uit hun hoofd te leren. Prima. Nu, door dat bericht over Thijs Romer, ligt dat anders.

Als ik iets niet voor me wil zien is het wel dat geborneerde wonderkindjeshoofd van Thijs Römer, beroemd door zijn familie, die zijn vrouw uitlegt hoe ze zo goed mogelijk haar tieten moet weg acteren. Want dat is de inzet dit jaar bij de Römertjes. Aan iedereen in Nederland laten zien dat zijn vrouw Katja meer is dan twee tieten met een lachend hoofd er tussen.

Bach

Ja, ik voel me emotioneel gechanteerd door dit bericht. Ik wil niet weten dat die film er komt. Ik wil niet weten dat Thijs Römer nu ook al denkt dat hij kan schrijven. Nog even en hij hercomponeert de werken van Bach.

Wie deze omhooggevallen kwal met zijn kunstenaarsbaardje in het programma 'De wereld draait door' een verklaring af zag leggen over zijn vermeende schoonheid en dat hij daarom natuurlijk de knapste vrouw van Nederland had, die weet genoeg. Een zeepbel. Geen inhoud.

Uitermate kwetsend om zoiets van te voren bekend te maken en daarom emotionele chantage van de ergste soort. Ik had dit niet willen weten.

Bron: nicodijkshoorn.com

Nieuwkoopse Plassen

Gisteren - volgens de laatste weersverwachting - voorlopig één van de laatste mooie dagen, dus maar eens een bootje gehuurd en gevaren op de Nieuwkoopse Plassen.

Weer eens heel wat anders...

Steeds sneller...

Als overtuigd anti-loper, viel onderstaande bericht mij natuurlijk meteen op. Ik vraag me het volgende af; als je dan toch persé sneller wilt gaan, waarom je dan niet gewoon de fiets, de auto of het openbaar vervoer pakt...

Voetgangers over de hele wereld hebben de laatste tien jaar hun tempo gemiddeld met 10 procent opgeschroefd. Dit blijkt uit een studie naar voetgangers in grote steden door psychologen aan de Universiteit van Hertfordshire in Groot-Brittannië.
Volgens de onderzoekers is de toegenomen haast van mensen een gevolg van e-mail, sms en de steeds grotere druk om 24 uur per dag beschikbaar te zijn.
De eerste en enige Nederlandse stad op de lijst van 32 'snelle steden' is Utrecht, op plaats negen. De Nederlandse stad komt maar net na New York. Deze stad maakt zijn reputatie van 'stad die nooit slaapt' met een achtste plaats niet waar.

Snelste lopers.

Voetgangers in Singapore zijn het snelst. Hun snelheid is sinds het referentiejaar 1994 met 30 procent toegenomen.
Ook in de Chinese stad Guangzhou steeg het tempo flink, namelijk met 20 procent. De stad kwam op plaats vier. Kopenhagen en Madrid hebben de snelste lopers van alle Europese steden en komen op respectievelijk plaats twee en drie.
De onderzoekers hebben in elke onderzochte stad een drukke straat met een brede, gelijkmatige stoep zonder obstakels gebruikt als meetplek. Ze maten vervolgens de snelheid van 35 voetgangers die langskwamen over een afstand van 18 meter.

Bron: NU.nl

Koninginnedag 2007... meer foto's

Koninginnedag 2007

Gisteren samen met het illustere MMM trio: Marc, Menno en Menko een voor mijn doen wel erg flinke wandeling gemaakt...
Dit was overigens het meest zielige bootje - of de meest zielige eigenaar in ieder geval - veel lekkere kussens, mooi bootje maar helaas wel helemaal leeg ;-)

We hebben weer veel, héél veel bootjes gezien, maar uiteraard wel onder het genot van de nodige drankjes. Nu alleen nog maar even geduld en wachten op Menko, voor het betere fotowerk... (Wordt vervolgd).